VALENTIJN : KIES MET JE HART MAAR ZET JE VERSTAND NIET AF

Op 14 februari vieren we naar goede traditie het feest van de liefde.

Gelukkig mogen we in ons land onze partner zelf kiezen, en wordt die ons niet door derden opgedrongen in een ‘verstandshuwelijk’.

Je partner kies je dus doorgaans met je hart, en niet met je verstand, maar toch wil ik er als  familierechtadvocaat een warm en vurig pleidooi voor houden: laat je bij de keuze van je samenlevingsvorm goed adviseren en bekijk het niet louter door een romantische roze bril.

Elke dag opnieuw verbaas ik me erover hoe weinig mensen stil staan bij de wijze waarop ze hun samenlevingsvorm organiseren.

Uiteraard klinkt de vraag ‘wil je met me trouwen’ veel romantischer dan de vraag ‘wil je (wettelijk of feitelijk) met me samenwonen?

Maar los van de roze hartjes is de keuze voor huwen of samenwonen cruciaal.  En als je kiest voor een huwelijk is er nog een grote beslissing: kies je voor een huwelijkscontract of niet?

En net daar wringt het schoentje … mensen vinden het ‘onromantisch’ om daarover te praten of hebben schrik dat ze de indruk geven uit te gaan van het worst case scenario van een echtscheiding als je aandringt om afspraken op papier te zetten.

En dat is een misverstand: zo is een goed uitgewerkt huwelijkscontract of samenlevingscontract juist een ideale tool om aan successieplanning te doen, en de overblijvende partner en de kinderen het zo comfortabel mogelijk te maken als je zelf wegvalt.

Kies je voor een huwelijk of samenwonen?

Een goed advies over deze keuze is belangrijk. Zo gelden er andere regels over je bijdrageplicht tijdens en na de relatie en over de samenstelling van jullie vermogen.   Als je kiest om niet gehuwd samen te wonen dan kan je de verdeling van jullie vermogen regelen via een samenlevingscontract, waarin je heel wat bepalingen kan opnemen die ook gelden bij gehuwde koppels.

Als één van beiden sterft, dan is er een wettelijke bescherming voor de langst levende bij gehuwden en wettelijk samenwonenden, maar niet bij feitelijk samenwonenden.

Als je feitelijk samen leeft, moet je er van uit gaan dat er eigenlijk niets wettelijk geregeld is en je alles met schriftelijke bewijsstukken zal moeten aantonen, wat uiteraard niet makkelijk is.

Maar ook als je kiest voor een huwelijk is er nog een tweede belangrijke keuze:
kies je voor een huwelijkscontract of niet ?

Als je huwt zonder contract, dan is het ‘wettelijk stelsel’ van toepassing. Dat houdt in dat alles wat je bezit of later zal bezitten meteen gemeenschappelijk is, behalve die dingen die je geërfd hebt of geschonken kreeg, of die gelden of bezittingen waarvan je kan bewijzen dat je die had voor het huwelijk, die blijven ‘eigen’.

Als je kiest voor een huwelijkscontract, dan kan je zowel kiezen voor dat wettelijk stelsel, voor scheiding van goederen of een combinatie van beide.

Bij ‘scheiding van goederen’ is het immers net omgekeerd : alles is strikt gescheiden, tenzij jullie anders beslissen. Dit stelsel wordt vaak aangeraden wanneer één van de partners ondernemer is, bijvoorbeeld om het risico van een faillissement te beperken, maar heeft soms ook nadelen voor de andere partner.

Er is ook een ‘middenweg’ : zo kan je bijvoorbeeld opteren voor een systeem van scheiding van goederen maar daar dan toch een beperkte gemeenschap aan toevoegen, waar je dan eventueel de gezinswoning in kan stoppen.

Als je wettelijk of feitelijk samenwoont zonder contract, dan geldt automatisch een systeem van ‘scheiding van goederen’ terwijl dat bij gehuwden zonder contract ‘gemeenschap van goederen’ is.

Een huwelijkscontract, maar ook een samenlevingscontract kan helemaal ‘op maat’ gemaakt worden naar jullie wensen, en kan bij bij een relatiebreuk maar ook bij het overlijden van één van de partners veel discussie en ellende besparen.

En toch merken we dat die contracten ‘onbekend’ en dus ‘onbemind’ zijn. En net omdat er niets op papier staat, kan dat veel discussies opleveren indien het toch ooit fout loopt. En net over wat er niet op papier staat, ontstaan dus misverstanden en teleurstellingen.

Goede afspraken maken nochtans goede vrienden, en dus ook goede geliefden. Een adviesgesprek bij een specialist familierecht bij het begin van de relatie kan enorm veel ellende achteraf besparen.

Daar heb ik het uitgebreid over in mijn boek ‘Uit elkaar, eerste hulp bij echtscheidingen’, dat later dit jaar verschijnt bij uitgeverij Pelckmans.

Maar laat het ons hier vooral niet over het einde van de liefde hebben maar wel over het mooie verliefde begin… met goede afspraken!

“Dit artikel werd geschreven door Meester Claudia Van De Velde

Bijkomende vragen?