Chat with us, powered by LiveChat

De voorbije 25 jaar zijn de Belgische ‘spelregels’ in echtscheidingen, enorm gewijzigd.

Er is sprake van een totale ommekeer. Voordien was het enkel mogelijk om te scheiden als er een akkoord was (echtscheiding met onderlinge toestemming) of als er een fout  van de andere partner bewezen kon worden (de schuldechtscheiding).

Was er geen akkoord of een fout? Dan moesten de echtgenoten maar noodgedwongen worden tot er sprake was van een jarenlange periode van feitelijke scheiding.

Degene die de echtscheiding aanvroeg, werd geacht “schuldige” te zijn.

Nu, 2019, is het veel makkelijker om uit de echt te scheiden. Wanneer er een akkoord is, is de echtscheiding al op enkele maanden rond, terwijl men vroeger 13 maanden moest wachten en driemaal aan de rechtbank moest bevestigen dat men wel zeker was van de keuze.

Is er geen akkoord? Dan kan men nu ook op enkele maanden scheiden zonder dat er over “schuld” gesproken moet worden.

Zo heeft de wetgever ingespeeld op het gewijzigd maatschappijbeeld, nu relaties veel makkelijker strandden dan vroeger en om vechtscheidingen te vermijden.

Daarnaast zijn ook de regels inzake partneralimentatie drastisch verschoven van het “kostwinnersmodel” naar het “tweeverdienersmodel”. Boeiend om vast te stellen hoe een wijzigende maatschappij leidt tot een gewijzigde wetgeving.

 

Bekijk het volledige video interview van Legalflix met Claudia Van De Velde, advocaat/senior parter hier